ماوه‌ی چه‌ند ڕۆژێکه‌ له‌گه‌ڵ که‌سدا قسه‌م نه‌کردوه‌ چونکه‌ ده‌زانم ئه‌وانه‌ی ده‌ورو به‌رم خیرا به‌رپه‌رچم ئه‌ده‌نه‌وه‌و دژی ڕاکانم ده‌وه‌ستن و پێم ده‌ڵین تۆ شێتیت... گوایه‌ من له‌چاوی ئه‌واندا شێتم.. قه‌یناکه‌ با به‌ شێتم له‌ قه‌ڵه‌م بده‌ن ، به‌ڵام باوه‌ڕ بکه‌ن ئه‌گه‌ر شێتیش بوبێتم لێم مه‌گرن چونکه‌ ئه‌وه‌ی به‌سه‌ر من هاتوه‌ له‌ ژیاندا و ئه‌وه‌ی من چه‌شتوومه‌ که‌م که‌س چه‌شتوێتی ،
من که‌سێکم هه‌موو شتێک به‌ گیان و دڵ وه‌ره‌گرم بچوکترین ووشه‌ کارم تێده‌کات دنیام به‌ گاڵته‌ جاڕی نه‌گرتوه‌ و بڵێم گه‌ر كه‌ڵه‌شێریش نه‌بێت هه‌ر ڕۆژ ئه‌بیته‌وه‌ .
هه‌ندێک جار جڵه‌و بۆ بیرم شل ده‌که‌م به‌ڵام له‌ دۆزه‌خی حه‌سره‌ته‌کانی ڕابردوم ڕزگارم نابێت و یاده‌وه‌ریه‌کانی وه‌ک فیلمێکی سینه‌ما به‌به‌ر چاومدا ڕه‌ت ده‌بن ، نازانم چۆن خۆم ده‌ربازکه‌م له‌و یادانه‌ تا بتوانم ئاسوده‌ بژیم ، ئێوه‌ ئه‌وه‌تان زانیوه‌ که‌ یادگاری تاڵ بێت یاخود شیرین هه‌ر ده‌مانسوتێنێت و ئازارمان ئه‌دات.... ؟؟؟!!!
ئه‌بێت کێ بێت له‌م ساته‌دا هه‌ست به‌ منێکی نامۆی‌ دوور له‌ سۆز و خۆشه‌ویستی که‌سێکی ئازیزی بکـــــات.....؟؟؟ که‌سێک که‌ ته‌نها چرکه‌یه‌ک نه‌مه‌توانی دوور بم لێی ، که‌سێک که‌ خۆی فێری خۆشه‌ویستی کردم و ئاشنای کردم به‌ له‌زه‌ته‌کانی دنیــــا .
له‌ دڵه‌وه‌ ئه‌گریم هاواره‌ بێ ده‌نگه‌کانیشم ناگاته‌ گوێی تا بزانێت ئاسوده‌یی و ژیانی من له‌گه‌ڵ ڕۆشتنی ئه‌ودا وه‌ک خۆر ئـــــاوا بوو .ویستم فێڵ له‌گه‌ڵ خۆم و خه‌ڵکی دا بکه‌م به‌ڵام له‌هه‌ر جێگایه‌ک ناوی ئه‌بیستم گیانم ئه‌که‌وێته‌ له‌رزین . پڕ به‌دڵی خۆم ناتوانم لای که‌س ناوی بێنم و بڵێم ئێستاش خۆشم ئه‌وێت ، ده‌نا چاوم لێ سوور ده‌که‌نه‌وه‌و پێم ئه‌ڵێن تۆ شێتیت........
نه‌مه‌زانی دوور که‌وتنه‌وه‌ی هه‌ره‌سم پێ دێنێت و ناتوانم که سیکی ترم به‌م جۆره‌ خۆش بوێت .
حه‌ز ئه‌که‌م به‌ره‌و جێگایه‌ک هه‌ڵبێم ڕابردووم بیر باته‌وه‌ چونکه‌ ڕابردوو حه‌سره‌ت له‌ دڵی مندا زیندو ده‌کاته‌وه‌ ، له‌ زۆر که‌س وایه‌ ئێستا من به‌خته‌وه‌رم به‌ ئامانج و ئاسوده‌یی خۆم گه‌شتووم ..! به‌ڵام نازانن ئه‌م دڵه‌ی من وێرانه‌یه‌ پاش ماوه‌ی عه‌شقێکی به‌جێماوه‌ ته‌نها مه‌رگ ئه‌توانێت ڕزگارم بکات

بــه‌یـه‌کـه‌وه‌ گـه‌لـێـک جـــوانـیـن وه‌ک بــــــه‌هـار و گـوڵ و ئـه‌ویـن

لـه‌نــاو لانـــکه‌ی ، ڕۆمــانســــیـا لــه‌ پــانــتـایــی ، پــه‌ڕاوی ژیـن

هــه‌رگـیز لـــه‌ چــاوا ،نـاتـروکـێـی بـــوویــتـه‌ خـه‌مـی دڵـی تـه‌نـگـم

لــه‌ خـــه‌ونـیـشــا تـــــۆ ده‌بـیــنم بـــوویـتـه‌ هـێـمـای نـاو، و ڕه‌نـگم

لـــه‌ نــاو ڕووحــمـا ، تـواویـتـه‌وه‌ وه‌ک پـــه‌روانـــه‌ لـه‌ده‌وری مـۆم

خـــۆشـــم ئـه‌وێـی وه‌ک هـه‌ناســه‌ شــیـریـنـتـری لـه‌ ڕووحـی خـۆم

لـه ‌نــاو گــــۆشـــه‌ی حـه‌زه‌کـانـمـا بــووی بـه‌نـیـگـای یــه‌خـه‌مـه‌وه‌

لـــــه‌مــاڵـــــی پـڕ ئـه‌ویــنـــداری ســــۆزی عـه‌شــقـم ئـه‌خــه‌مـه‌وه

هێنده‌ هۆگرم به‌ جوانیت له‌گه‌ڵ یاده‌کانته‌ ئه‌دوێم

لێوان لێوم له‌ عه‌شقی تۆ هیچ کاتێک له‌ تۆ دانابرێم

بۆ چرکه‌یه‌ک وونت ناکه‌م تۆی په‌ری زاده‌ی ژینی نوێم

سامفۆنیای دڵه‌ی پر ناڵه‌م ئاوازی عیشق ئه‌ژه‌نێ

سکاڵی دڵه‌ی دێوانه‌م له‌ ناخه‌وه‌ هه‌ڵ ئه‌که‌نێ

پێت ئه‌ڵێ زۆرم خۆش ئه‌وێی دڵم به‌بێ تۆ ناسره‌وێ

نه‌که‌ی پێی بڵێ ببوره‌ من که‌سێکی که‌م خۆش ئه‌وێ

پیی بلین تو خوا که­سی روژی هه زار جار

ناوی توی له سه­ر لیوه به گریانو زار

پیی بلین ئاشقیکم شیت و سه­رگه­ردان

چاوه ­ریمه روژ و شه­و له کوچه­ و کولان

پیی بلین به­سه­رهاتم کرا به چیروک

هه­موو خه­لک ده­زانن منم مال ویران

پیی بلین پیی بلین هه­موو عاله­م پیی بلین

هه­مو دونیا پیی بلین

پیی بلین له هه­ر کوچه­ و دیوارو ده­روازه­ی شار

ناوی ئه­وه که نوسراوه به خوینی منی هه­ژار

پیی بلین له هه­ر لایه هه­وری ده­کاته باران

ئه­وه منم ده­بارینم فرمیسکی ئازار و ژان

پیی بلین دلدار­یکم به شه­و ته­نیا ئه­مینم

به یادی ئه­و هه­زار شیعری ئاشقانه ئه­خوینم

پیی بلین روژی دادی ده­مرم سه­ر ده­نیمه­وه

به یادی ئه­و به هه­ناسه­ی گه­رمی ئه­و ده­ژیمه­وه

پیی بلین که له من ئاشقتر کییه!؟

وه­کو من دیوانه­و شه­یداتر کییه

ئه­گه­ر ئه­و ولاتی په­نای ئاشقانه

کی وه­ک من کوردیکی بی مال و جییه

آنقدر در کوچه پس کو چه های تنهایی ام به دنبال تو گشدم که گاه و بی گاه فکر میکنم که خود را گم کرده ام  ، آنقدر اسیر عشقت شده ام که تو را پادشاه و دل خود را مانند برده ای میدانم که در چنگالهای عشق تو اسیر است. مهربانم همیشه به دنبالت هستم و دریغ از اینکه خود را در پی گشتن تو گم کرده ام . همیشه بدنبال چهره ی زیبای تو بین هزاران چهره زیبا هستم اما دریغ...که رخ زیبایت از من دور اما حک شده در قلبم هستی. تو در قلب منی اما از چشمانم دوری.وقتی چشم به شب پلید می بندم قلبم آرام اما چشمانم محزون و بارانی هستند.همیشه حسادت چشمانم به قلبم را حس میکنم.چند روزی است که چشمانم دگر برای خود می گریند برای بی نصیبی از رخ زیبای یار.اما باز آرام هستم چون تو در قلب و روح من حک شده ای. گاهی اوقات به مهمانی قلبم می ایم اما قلبم مهمانی جز تو ندارد هر چه این طرف هر چه ان طرف بدنبال کسی میگردم تو را فقط می جویم تو با من چه کردی ؟ قلبی دارم به وسعت دریا اما فقط یک صید دارد.یک ماهی مهربان یک ماهی زیبا و دلبر.شاید یک پری شاید هم یک فرشته! نمیدانم از چه جنسی هستی.آدمی ، فرشته ای ، پری هستی؟نمیدانم هر چه هستی مرا دیوانه خود کرده ای ! روحم ، جسمم ، فکر و ذکرم را از آن خود کرده ای گاهی فراموش میکنم که دیگران هم هستند و فقط تورا در این کره ی خاکی میبینم و فقط و فقط به تو عشق می ورزم ، عزیزم امید شبهای تارم ، روشنایی فردایم و عشق امروز و همه روزم بی نهایت تا ستارگان به پهنای آسمانها و به وسعت دل عاشق زمیینیان دوستت میدارم { تورا درون قفس قلبم زندانی کردم و کلید آن را به دورترین نقطه ی کره ی خاکی پرتاب کردم تا هیچ گاه قفل قلبم باز نشود و تو همچنان تا ابد پادشاه قلبم باقی بمانی } ای عشق اول و آخرمن عاشقانه دوستت دارم ، می خواهم چشمم را به چشم های عاشقت بدوزم و با تمام وجود بگویم دوستت دارم می خواهم گرمای آرامش بخش آغوشت را حس کنم ، می خواهم با یکی شدن دلهای عاشقمان به ساحل آرامش برسم قسم به شکوه شب و شکوه مهتاب ، قلبم لبریز از عشق توست ای بهترینم قلبم را آشیانه ی تو می کنم برای همیشه ، من دنیا را در چشمان خسته ی تو دیدم ،  تو تنهاترین آرامش منی . عزیزم ستاره را مهمان قلب مهربان تو می کنم ،تو فصل بهار را به قلب من آوردی ، ای عشق من ، تو تک ترین فصل زیبای منی.ای زیباترینم سرگذشتم را در وجود تو می بینم و تورا کامل کننده و مکمل خود.تو اولین و آخرین معبود من بعد از خدایی،به تو دل بستم و بعد خدا تو را خواهم پرستید ، با توشبم مهتابی است ، طاغچه ی خانه ی دل من همیشه از گلهای عشق تو پر خواهد بود . عزیزم در عمق قلبم آتشی است ، قلبم لبریز از آتش عشق توست ، تو را بی پایان دوست دارم و همواره درکنارت خواهم ماند ، خدایا ماه منو هیچوقت ازم نگیر

که‌سێ شک نابه‌م بۆ ئه‌ شقم به‌ په‌ رۆش بێت جگه‌ له‌ تۆ

چاوێ نییه‌ بیکه‌م به‌ ماڵ جگه‌ له‌ چاوی جوانی تۆ

من دور له‌ تۆ له‌ ژوانی تۆ هه‌مو شه‌وێکم ده‌ی جوره‌

به‌ دوای هه‌واڵێکت وێڵم چی بکه‌م مه‌نزڵگاتم لێ دوره

ده‌ تۆس به‌ کۆتری حه‌زی خۆت دوا هه‌واڵم بۆ بنێره‌

له‌سه‌ر سینه‌ی دڵ نه‌وای به‌ ئارامی بم خه‌وێنه‌

من ئه‌ترسم ئه‌م گه‌رده‌لولی ته‌نهاییه‌م بموه‌رێنێ

کۆتری حه‌زم تاجی ئه‌شقی تۆی حه‌بیبه‌م بۆ بهێ نێ

من هانام بۆ تۆ هێناوه‌ ده‌خیلت بم بگه‌ فریام

که‌مێک گوێ بگره‌ له‌ ناڵه‌ی به‌ سۆزی پڕگریه‌م

تۆ نوری چاوانی منی له‌ گلێنه‌م نابیته‌وه‌

تۆ سه‌ر قافڵه‌چی جوانانی قه‌ت له‌ بیرم ناچیته‌وه‌

جگه‌ له‌ تۆ ده‌رگای به‌ختم بۆکه‌سی تر ناکه‌مه‌وه‌

ئه‌ی هه‌ناسه‌م به‌ گه‌نجینه‌ی هه‌مو دنیات ناگۆڕمه‌وه‌

ئه‌م شه‌و هیچ خه‌ونێ  مه‌بینه‌

من میوانی خه‌ونیکی   تۆم

خه‌ریبی منی به‌تۆ سپاردوم

ده‌ستم بگره‌و ، مه‌هیله‌ برۆم

هاتوم ، بۆن به‌یه‌کتریه‌وه‌ بکه‌ین و

ماچه‌کانمان بگۆرینه‌وه‌

لێوه‌کانم له‌سه‌ر لیوت بخه‌وێنم و

جه‌سته‌م له‌ باوه‌شتا ، بتوێنمه‌وه‌

من له‌ خه‌ریبیه‌کی زۆر دوره‌وه‌

هاتوم خه‌ونه‌کانمت بۆ بگیرمه‌وه‌

چیرۆکی ئه‌شقی تۆ گه‌لێ دریژه‌و

به‌ چه‌ند شه‌وێ نابرێته‌وه‌

به‌ هیمنی ده‌ستم بگره‌ و

له‌سه‌ر لوتکه‌ی ئه‌م ته‌نهایه‌ ، دامبه‌زێنه‌

خه‌ریبی پری کردوم له‌غوربه‌ت

تکایه‌ دلم مه‌ره‌نجێنه‌.

به‌دیار به‌رسیله‌ی ئه‌شقی تۆوه‌

من لیره‌ هه‌موو شه‌وێ

خه‌و ناچێته‌ سه‌ر چاوم و

که‌چی شه‌و له‌ له‌ چآوی منا ئه‌خه‌وێ

ئه‌مشه‌و هاتوم ، له‌ناو ده‌نگی تۆدا

گوی بۆ هۆنراوه‌کانم بگرم

هه‌مویان بکه‌م به‌ ملوانکه و

به‌ گه‌ردنتا ، هه‌لیان واسم

من له‌ ولاتیکی بی ده‌رگاو

تۆ له‌ شاریکی بێ په‌نجه‌ره‌وه‌

هاتوم چیرۆکی ، مه‌کر و نازی

دار ئه‌رخه‌وانه‌کانم  بۆ بگه‌ریته‌وه‌

ئه‌مشه‌و هاتوم ، تکات لی بکه‌م

پارچه‌ شکاوه‌کانی دلم کۆ بکه‌یته‌وه‌

له‌ خه‌ریبیم بستێنیه‌وه‌ و

له‌ باوه‌شتا ، جێـمکه‌یته‌وه‌

هاتوم ئیتر بۆ دواین جار

زمانی ئه‌شق له‌تۆ فێر بم

ئیتر ، به‌م زمانه‌ شغر بنوسم و

بۆ تۆ بژیم  ، بۆتۆ بمرم

دڵم بو كه‌سێك ته‌نگه كه جاوه جوانه‌كانى به قولاى ده‌ريا روشن و

ئاوازه‌كانى زيان وه‌ك بالداريك دل خوش ده‌خوينيته وه

دڵم بو كه‌سێك ته‌نگه كه وه‌ك منداليك دڵى بو دايكى ته‌نگه ده‌بيت

دڵم ته‌نگ ده‌بيت و سوزى خويم بى ده‌به‌خشيت

دلم بو كه‌سێك ته‌نگه نه‌بونى بو من شيوه‌ن و گريان و ئازاره

كه‌سێك كه بى ئه‌و زيان بونى نيه

كه‌سێك كه بى ئه‌و شاديه‌كان مالئاواى ده‌كه‌ن

كه‌سێك كه بى ئه‌و هيواكانى زيندو بون كوتاييان ديت

كه‌سێك كه فريشته‌يه‌كه له سوز و ميهربانى

كه‌سێك كه ده‌ريايه‌كه له خوشه‌ويستى و وه‌فا

كه‌سێك كه دنيايه‌كه له راستكوى

ئازيزه‌كه‌م وه‌ره‌وه

وه‌ره‌وه زيانم بى ببه‌خشه و

هيواكانم زيندو بكه‌ره‌وه و شاديه‌كانى زيانم بو بگه‌رينه‌وه

فريشته‌كه‌م جاوريتم سوز و ميهرى خوتم بى ببه‌خشه

هەموو سپێدەیەک

کەمانچەی دڵە شێتەکەم

بکەوێتە ئاواز لێدان

پەنجەکانم لەنێو باوەشی

پەنجەتا سەما بکات !

من دەمەوێ لەگەڵ پەیمان نوێکردنەوەی

خۆرو پێدەشت

گوڵ و هەنگ

باڵندەو ئاسمان

دەریاو زەمەند، منیش لەگەڵ پەنجەکانتا

پەیمان نوێ بکەمەوەو

بەیادی یەکەم گوشینی پەنجەکانتەوە

پەنجەکانت ماچ بکەم و

پێت بڵێم ئازیزەکەم

ئەمڕۆ لەدوێنێم زیاتر خۆش دەوێی

باخێک هه‌بوو،وێنه‌ی به‌هه‌شت

چریكه‌ی پاساریه‌كانی

ئه‌گه‌یشته‌ گوێی بنارو ده‌شت

گوڵه‌كانی له‌پرچی خۆر

یه‌كی ڕه‌نگێكیان گرتبوو

گوڵاوی شیرینی عه‌شقیان

ئه‌ڕشته‌ سه‌ر لێوی هه‌موو

به‌هار له‌وێ کاتێ ئه‌هات

ژیان ئه‌بوو به‌ڤیستیڤاڵ

په‌پووله‌ سه‌رچۆپی ئه‌گرت

به‌نه‌شئه‌ی شمشاڵی شه‌ماڵ

له‌نێو بێشكه‌ی گژو گیادا

له‌گه‌ڵ چرپه‌ی نه‌رمی كانی

سروشت كۆرپه‌ی دڵی ئه‌نواند

شه‌وانی پڕ سیحرو جوان

ئه‌و ڕۆژانه‌ عه‌بابه‌یلێ

میحرابی نوێژی دونیا بوو

له‌ده‌روازه‌ی عه‌رشی خوایا

كانی عاشقان پرسگا بوو

ئه‌و ڕۆژانه‌ سه‌رگوزشته‌ی

خه‌وێکی ئه‌رخه‌وانی بوون

له‌گه‌ڵ بۆنی سێوی غه‌درا

كاتێ ئه‌و هات ئه‌مانیش چوون

چه‌نده‌ وه‌رزی نه‌وبه‌هاره‌

ژه‌هری مه‌رگه‌ساتێكی تاڵ

له‌لێوی ووشكه‌ڵاتوومان

نابێته‌وه‌ ساڵ به‌دوی ساڵ

بۆته‌ ئایین له‌لای ئێمه‌

پێش هه‌موو نه‌ورۆزێكی نوێ

چرۆی فرمێسك له‌چاومانا

ئه‌بێ دیسان بپشكوێ

له‌هه‌ر چاوێ چه‌پکێ له‌گوڵ

ئه‌هۆنمه‌وه‌ وه‌ك تاجی سه‌ر

بۆ هه‌ڵه‌بجه‌ی باخی عیشق و

بۆ كۆرپه‌که‌ی كۆشی خاوه‌ر

ئه‌و برینه‌ ته‌ڕه‌ی مێژوو

له‌دڵمانا ووشك نابێ

‌گه‌ر ئاگری کووره‌ی سه‌قه‌ر

له‌گشت لاوه‌ ده‌وری دابێ

له‌و ڕۆژه‌وه‌ هه‌موو ساڵێ

به‌هار به‌ئاخ ده‌ست پێ ئه‌كه‌ین

له‌و ڕۆژه‌وه‌ چاوی دنیاش

ئه‌مانبینێ که‌ئێمه‌ هه‌یین

ئه‌ی ئاوێنه‌ شکاوه‌که‌ی وه‌رزی پایز ..!

چیتر نه‌که‌ی ...!

له‌گه‌ڵ گه‌رده‌لوولی ...

ئه‌م خۆشه‌ویستیه‌ تازه‌م ..!

درۆ بکه‌ی ..،

نه‌هێڵی با 

پرچی ئاڵۆزی هۆنراوه‌م لێ تێک بدا ...!

نه‌هێلی با

بێ ده‌نگی ناو گڵێنه‌کانی گوڵی سوور

بخاته‌ به‌ر زوڵمی ڕه‌هێڵه‌ بارانێ ..

با نیشتیمانم فرمێسکم بۆ هه‌ڵنه‌ڕێژێ

من و نیشتیمانم

وه‌کو دوو بروسک واین

تا دێ لێک دوورتر ده‌که‌وینه‌وه‌

ئه‌ی جوانترله‌ دڵی خۆم و  خۆشەویستتر ...!

 ئه‌ی ئه‌و شه‌ونمه‌ ته‌ڕه‌ی

که‌ شه‌وگوێت بۆ ده‌گری تا به‌یانی

وه‌ره‌ با

منیش توێنێتیم بشکێنم

به‌ چاوه‌ نێرگزیه‌کانی نیشتیمان

وه‌ره‌ با ...!

منیش دڵی خۆم خۆش بکه‌م

به‌ پێکه‌نینه‌کانی نیشتیمان

ئه‌ی گه‌رمتر له‌ ناخم 

هه‌تا زووه‌ خۆت بکه‌ به‌ باوه‌شی په‌له‌ هه‌ورێ

یان له‌ سه‌ر سنگی

به‌ردێکی ئه‌م نیشتیمانه‌ خاوێنه‌

سه‌نگه‌رێ دامه‌زرێنه‌و

منیش گیان فیدای تۆم

ئه‌ی غه‌ریبتر له‌ نووسینه‌کانی ئاشقێکی بێ لانه‌واز

ئه‌ی بێ که‌ستر له‌

هۆنراوه‌یه‌کی گه‌رمی بێ تاسه‌و بێ ئاواز

ئه‌ی وون بووی نێوان ئه‌ستێرکان و

ئه‌ی ئه‌لفو بای ناو هۆنراوه‌و

ئه‌ی پیته‌کانی ڕێزمان ...

ئه‌وڕێگایه‌ی هه‌ڵمده‌گرێ و

ده‌مخاته‌ نێو

پرچی ئاڵۆزی گیاو

گوێی گرانی پنچک پنچکی گژه‌وه‌

من ناتوانم په‌نجه‌کانم له‌گه‌ل خۆمداببه‌م

بۆ سه‌ر که‌ناری ڕوبارێ

من ناتوانم په‌نجه‌کانم بکه‌م به‌ ئه‌ندێشه‌ی شه‌وانم

له‌ ناخمدا گڕێک به‌رده‌وام ده‌سوتێ

شیعرێک ئاگری تێ به‌ر ده‌بێ

 هه‌رچی ووشه‌ی زامدار هه‌یه‌

ماڵ وێرانه‌و دابڕ دابڕ لێک دوور که‌وتوون ..

ئه‌وه‌ بایه‌ و باڵه‌کانم تێک ده‌شکێنێ

هه‌ڕه‌شه‌ی عه‌شق ده‌چێنێ

ئه‌و ڕوباره‌ی هه‌ڵیگرتووم

به‌ره‌و لێژاوی تاڤگه‌دا هه‌نگاو ده‌نێ

گێژه‌لووکه‌ی تۆفان دێت و

په‌ڕی ده‌فته‌ری شیعرێکم ده‌خنکێنی

من باڵدار نیم بفڕم بۆ دیار و نادیارێ

من هه‌ور نیم

هه‌رشوێنێکی که‌ بمه‌وێ بارانم لێ هه‌ڵبوه‌رێ و

فرمێسکم له‌ چاو ببارێ

بانگت ده‌که‌م چاوه‌کانت قه‌ت دامه‌خه‌ و

نه‌که‌ی سه‌رخه‌وێ بشکێنی

دانیشه‌ به‌دیار هۆنراوه‌ی پڕ ئه‌شک وته‌نیاو تاری من

تا ئه‌وکاته‌ی ...!

گوڵی سووری گڵینه‌ی چاوی پڕ شیعرم

لێک ئه‌نێم من به‌یه‌کجاری

ئه‌وساش گوڵم دڵنیا به‌

جێت ناهێڵم ...به‌یه‌کجاری ...  

برای تو می نویسم که بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است

تویی که تصور حضورت سینه بی رنگ کاغذم را نقش سرخ عشق می زند

در کویر قلبم از تو برای تو می نویسم

ای کاش در طلوع چشمان تو زندگی می کردم

تا مثل باران هر صبح برایت شعری می سرودم

آن گاه زمان را در گوشه ای جا می گذاشتم و

به شوق تو اشک می شدم

و بر صورت مه آلودت می لغزیدم

ای کاش باد بودم و همه عصر را در عبور می گذراندم

تا شاید جاده ای دور هنوز بوی خوب پیراهنت را وقتی از آن می گذشتی

در خود داشته باشد که مرهمی شود برای دلتنگی هایم

دڵم  بێ تۆ خەراباتە ژیان بێ مانا ئەبینێ

لەگەڵ هەموو لێدانێکیا مردن مزگێنی بۆ دێنێ

دڵم   بێ تۆ بیابانە  نەمامێک  تێیا ناڕوێ

دەریایەکە پڕ فرمێسک ئازار ‌تێیا دێت و دەچێ

دڵم بێ تۆ ئاسمانێکە پان و بەرین بێ ئەستێرە

وەک تاوانبار بە بێ توانا بۆ جوانیەکەی تۆ ئەسیرە

دڵم بێ تۆ وەک پایزە پەڕەی  گوڵ هەڵدەوەرێنێ

بەهار تێیا سەوز نابی گەر فەلەک تۆ لە من بسێنێ

دڵم بێ تۆ وەک هەتیوە کەس دەست بە سەریا ناهێنێ

باوەشی  پڕ سۆزی  دایەش مەگەر لە  خەوا  ببینێ

دڵم بێ تۆ کێڵگەی غەمە تەنها خەفەت بەرهەم دێنێ

هەتا ئاوا بە بێ تۆ بم مەحاڵە خەفەت  واز  بێنێ

دڵم بێ تۆ کۆست کەوتو وە دایم ڕەنگی ڕەش ئەپۆشێ

هیچ ڕەنگێکی ئاڵاو واڵا نەی توانیوەکە نەهێڵێ مەی بنۆشێ

مسافر تنها

دلم تنگه دوباره تنگ . خسته‌ی خسته

مثل يه مسافر كه روزها ماه ها و

سالها توی جاده‌ی زندگی با پای پياده سفر كرده و

هنوز به انتهای جاده نرسيده رمق ادامه دادن به راه را نداره

نميدونم چرا پاهام سست شدن

دستام سردنا بدنم ميلرزه

نميدونم شايد اين راه را تنهائی ادامه بدم

شايد همسفرم را از دست دادم

دليل خستگيم همينه

نداشتن يه همسفر يه همدرد يه همزبون

اون هم توی جاده‌ی زندگی تنهام گذاشت و

آروم آروم ازم دور شد

بهم ميگفت

تو با نبود من زودتر ميتونی به پايان راه برسی

ميگفت

اگه يه همسفر بهتر از من پيدا كنی

اون ميتونه تورا بهتر همراهی كنه

ميگفت

من كه همش موجب آزار و اذيت توام

همش بايد بار من راهم به دوش بكشی

بعد هم آروم بهم 

ميگفت

خوب عزيزم تو كه اينجوری بيشتر خسته ميشی

پس بهتره برم تا بتونی راحت تر به راهت ادامه بدی

عزيزم تو بايد به آخر جاده برسی

ولی من اگه باشم شايد مانعت بشم

اما اون نميدونست كه

من از اون انرژی ميگرفتم

نميدونست كه اگه نباشه خسته تر از خسته ميشم

نميدونست كه اگه بره و تنهام بزاره پاهام نای ادامه دادن و

رفتن تو اين جاده‌ی طويل را نداره

اصلا شايدم ميدونست

شايد ميدونست كه من بدون او نميتونم ادامه بدم

واسه همين رفت

نمی دونم به خدا شايد ميخواست اين حرفها را بهانه كنه

كه از شر من خلاص بشه

شايدم همسفری بهتر از من پيدا كرد كه بتونه بهش تكيه كنه

من كه پاك گيج شدم

نمی دونم بايد چيكار كنم

نميدونم دليل اين حرفها و اين كارها چيه

نميدونم اينا همش بهانست يا چيزی غير از اينه

اگه شما دوستای خوبم ميدونين بهم بگين و كمكم كنين

بهم بگين كه تنهائی به راهم ادامه بدم

يا اينكه منتظر يه همسفر باشم

ولی چيزی كه خيلی خوب ميدونم اينه كه

هيچ همسفری بهتر از اون نيست

دوستت دارم 

زۆر دەمێکە دڵم پڕ خەمە ، زۆر کات پێم خۆشە تەنیا بم بۆ ئەوەی لە ساتە تەنیاکانمدا بیرت لێ بکەمەوە ،  لەوساتانەی بیر دەکەمەوە نامەوەێت بیر لە کەس ولەهیچ بکەمەوە لە تۆ نەبێت ، خۆزگە لات دەبووم تا بمتوانیبایە هەموو شادیەکانی ژیانت پێ ببەخشم ، بەڵام دەزانم من زۆر لەوە بچوکترم تا بتوانم خۆشی بە تۆ ببەخشم و ئەوە ئاواتێکە هەرگیز بەدی نایەت ...
دەمەوێت بڕۆم بۆشوێنێکی دوور تەنها خودا و تۆی لێ بێت تا بتوانم ئەوەی هەمە بە تەنها پێشکەشی تۆی بکەم و ئەوەشی نیمە لە خودا بپاڕێمەوە پێم بدات تا بە دیاری بە تۆی بدەم ، ئەگەر هیچم شک نەبرد ئەوە بوونی خۆم بە قوربانت دەکەم ...
هەناسەکەم لەم دووری یەی تۆدا هیچم لە دەست نایەت بۆ تۆی ئازیزنی بکەم تەنها ئەوە نەبێت بۆت بنووسم ، دەزانم نوسینەکانیشم زامی دووری تۆ سارێژ ناکات ...
ئازیزەکەم نازام چیت پێشکەش بکەم کە هێندەی خۆشەویستیت تۆ لەدڵمدا گەورە بێت چیت پیشکەش بکەم کە هاوشێوەی سۆزی تۆ شیرین بێت ...
نازداری من نوسین و ووشەکانم لە ڕوی تۆدا شەرمەزارن تۆ زۆر لەوە پیرۆزتری من لە وێبلاگیک یان لەسەر پەڕەیەک باست بکەم ، بەڵام چی بکەم دووریت ڕێگە نادات لە ڕوتدا بوەستم و گیانمت پێشکەش بکەم

آخ که آدم چقدر دلش زود تنگ می‌شه...

ای کاش هوای شهرمان همیشه بارانی باشد

تا که شاید هر کجا هرلحظه ساکت آرام با صدای رعد و برق فریاد بزنم

و زیر ترنم باران نم نم اشک‌هایم رابرایش هدیه کنم

تا که شاید زمین نلرزد و آسمان شهر دودآلود نباشد

تاکه شاید پرنده‌‌ها خانه‌هایشان را ترک نکنند

تاکه شاید او هم بداند من اشتباه کردم

تاکه شاید بخشیده شوم

تاکه شاید بازآید

تاکه شاید... 

می خوام يه بار ببينمت سر بزارم رو شونه هات

هر شب وقتی تنها ميشم حس می کنم پيش منی

دوباره گريم می گيره انگار تو اغوش منی

روم نمی شه نگات کنم وقتی که اشک تو چشمامه

با اين که نيستی پيش من انگار دستات تو دستامه

بارون می باره و تو رو دوباره پيشم ميبينم   

اشک تو چشمام حلقه ميشه دوباره تنها ميشينم

قول بده وقتی تنها ميشم بازم بيای کنار من  

شبهای جمعه که مياد بيای سر مزار من

دوباره باز ياد چشات زمزمه نبودنم  

ببين که عاقبت چی شد قصه با تو بودنم

خاک سر مزار من نشونی از نبودنم  

دستای نامردم شهر جنازه ام ربودنه

به زير خاکم و هنوز نرفتی از خيال من  

غصه نخور سياه نپوش گريه نکن برای من

ديگه فقط ارزومه بارون بباره رو تنم   

رو سنگ قبرم بنويس  تنها ترين تنهامنم

يادگاری که از چشمات دارم و هديه نگاهت

 و تمام دلبستگی هام به تو ،

همه رو بهت پس می دم

فقط به خاطر اينکه دوستت داشتم

می دونم عاقبت از يادت می رم

وتو به آرزوت می رسی ... به عشقت

بی تو بودن تجربه تلخی می شه واسه من

باز باران با تمام بی کسیهای شبانه

می خورد بر من تنها

می چکد بر فرش خانه

باز می ايد صدای چک چک غم

باز ماتم من به پشت شيشه‌ی تنهايی افتاده نمی دانم

نمی فهمم کجای قطره‌های بی کسی زيباست ؟

نمی فهمم چرا مردم نمی فهمند

ان کودک که زير ضربه شلاق باران سخت می لرزد

کجای ذلتش زيباست ؟

نمی فهمم

کجايش بوی عشق وعاشقی دارد ؟

ــ ماه گفت : چه طوری ؟ تو که نميی بينی ؟

ــ نابينا گفت : چون نمی بينمت دوستت دارم

ــ ماه گفت : چرا ؟

ــ نابينا گفت : اگر می ديدمت عاشق زيباييت می شدم

ولی حالا که نمی بينمت عاشق خودت هستم

من عاشق خودت هستم...!!!